Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Bonevum to lek wydawany bez recepty, zawierający w swoim składzie wysoką dawkę wapnia (600 mg) oraz dodatek witaminy D (400 IU), zwiększający wchłanianie wapnia. Wzmacnia kości. Uzupełnia leczenie osteoporozy.

Lek bonevum jest przeznaczony dla osób dorosłych.

Dawkowanie bonevum to 1 tabletka 2 razy dziennie, np. jedna tabletka rano i jedna tabletka wieczorem.

Dawkowanie leku bonevum to dwa razy dziennie po jednej tabletce. Można przyjmować jedną tabletkę rano, a drugą wieczorem.

Nie zaleca się przyjmowania leku bonevum na czczo. Zaleca się przyjmowanie tabletki 1-1,5 godz. po posiłku, popijając szklanką wody lub soku, nie rozgryzając.

W razie potrzeby tabletkę bonevum można przełamać na pół.

Lek bonevum zawiera w jednej tabletce 600 mg elementarnego wapnia, w postaci 1 500 mg węglanu wapnia. W dawce dziennej (2 tabletki) zawiera aż 1200 mg elementarnego wapnia, czyli maksymalną zalecaną dawkę do postępowania w osteoporozie*.

* Piotr Głuszko et al. Guidelines for the diagnosis and management of osteoporosis in Poland. Update 2022. Endokrynol. Pol. 2023; 74 (1). DOI: 10.5603/EP.a2023.0012

W jelicie wchłania się około 30% wapnia podanego doustnie. Aby wapń lepiej się wchłaniał, należy przyjąć go wraz z witaminą D, ponieważ dodatek witaminy D zwiększa jelitowe wchłanianie wapnia. Jak wykazano w badaniach, dodatek 800IU do 1200mg wapnia (dawki dzienne) o około 17% zwiększa wchłanianie wapnia*.

* Scotti A. Absorption of Calcium Administered Alone or in Fixed Combination with Vitamin D to Healthy Volunteers. Arzneim.-Forsch./Drug Res. 51 (I), 493−500 (2001).

Nie ma przeciwskazania do łączenia bonevum z innymi preparatami zawierającymi witaminę D*.

* Charakterystyka Produktu Leczniczego bonevum. Podczas przepisywania innych produktów zawierających witaminę D, należy uwzględnić zawartość witaminy D (400 IU w jednej tabletce) w produkcie leczniczym bonevum tabletki powlekane. Dodatkowe dawki witaminy D i wapnia powinny być stosowane pod ścisłym nadzorem lekarza. W takich przypadkach konieczne jest częste badanie stężenia wapnia w surowicy i wydalania wapnia z moczem.

Osteoporoza długo rozwija się bez żadnych objawów i nie daje symptomów mimo postępującej utraty masy kostnej. Najczęściej pierwszym objawem jest złamanie kości. Oznacza to, że o osteoporozie można się dowiedzieć w momencie, gdy choroba jest już zaawansowana.

Dopiero dłużej trwająca choroba, objawiająca się np.  złamaniami kręgów, powoduje charakterystyczne zmiany w wyglądzie osoby chorej, takie jak np. zmniejszenie wzrostu czy tzw. wdowi garb*.

*Tkaczuk-Włach J., Sobstyl M., Jakiel, G., Osteoporoza – obraz kliniczny, czynniki ryzyka i diagnostyka, Przegląd Menopauzalny 2010, 9(2): 113-117.

Ponieważ osteoporoza nie daje żadnych widocznych objawów, dopóki nie dojdzie do złamania kości, najlepszym sposobem aby się o niej dowiedzieć, jest wykonanie badań diagnostycznych w jej kierunku. Podstawową metodą diagnostyczną osteoporozy jest densytometria – szybka i nieinwazyjna metoda oceny gęstości mineralnej kości*.

*Tkaczuk-Włach J., Sobstyl M., Jakiel, G., Osteoporoza – obraz kliniczny, czynniki ryzyka i diagnostyka, Przegląd Menopauzalny 2010, 9(2): 113-117.

Złamanie niskoenergetyczne jest charakterystyczne dla osteoporozy. Dochodzi do niego po niewielkim urazie, który nie spowodowałby złamania w zdrowym szkielecie, np. upadek w trakcie wykonywania normalnych, codziennych czynności, z wysokości nie wyższej niż własnego ciała. Mogą to też być spontaniczne złamania, najczęściej trzonów kręgowych, np. w wyniku kichnięcia czy dźwigania*.

*Drozdzowska B., Złamania osteoporotyczne, Endokrynologia Polska, t. 60/nr 6/2009.

Badanie densytometryczne (inaczej densytometria) to bezbolesna i nieinwazyjna metoda diagnostyczna, której celem jest ocena mineralnej gęstości kości. To złoty standard diagnostyki osteoporozy, wykorzystujący promieniowanie rentgenowskie w bardzo małych dawkach.*

*Tkaczuk-Włach J., Sobstyl M., Jakiel, G., Osteoporoza – obraz kliniczny, czynniki ryzyka i diagnostyka, Przegląd Menopauzalny 2010, 9(2): 113-117.

Absolutnie nie! Choroba ta dotyka dużą grupę kobiet po 50 roku życia, które są po menopauzie. Według danych, na osteoporozę choruje aż 30% kobiet 50+.*
*Czerwiński, Złamanie niskoenergetyczne oznacza rozpoznanie osteoporozy, Lekarz Rodzinny 5/2025.

Aż 80% chorujących na osteoporozę stanowią kobiety¹. Jednak osteoporoza dotyczy także mężczyzn, zwłaszcza powyżej 60. roku życia, u których ryzyko złamania osteoporotycznego wynosi 13–20%².

1 Piotr Głuszko et al. Guidelines for the diagnosis and management of osteoporosis in Poland. Update 2022. Endokrynol. Pol. 2023; 74 (1). DOI: 10.5603/EP.a2023.0012

2 Ignaszak-Szczepaniak M., Horst-Sikorska W., Częstość występowania osteoporozy wśród mężczyzn powyżej 60. roku życia, pacjentów poradni lekarza rodzinnego, Forum Medycyny Rodzinnej, tom 9, nr 3, 2015.

Wapń i fosfor to dwa składniki mineralne kluczowe dla zapewnienia kościom twardości i wytrzymałości. Wapń stanowi główny minerał w kościach, a fosfor współpracuje z nim w tworzeniu hydroksyapatytu, który nadaje kościom ich strukturę*.

* Kołłątaj W. Hydroksyapatyt – co endokrynolog powinien wiedzieć?; Endokrynol. Ped. 13/2014;3(48):45-56.